زمینه و هدف: دندان عقل نهفته به ویژه مولار سوم در اکثر شاخه های علم پزشکی دارای اهمیت است. زاویه قرارگیری دندان مولار از اهمیت بالایی در چگونگی درمان و عوارض آن دارد. این مطالعه به منظور تعیین زاویه دندان عقل نهفته در فک تحتانی انجام شد.روش بررسی: این مطالعه توصیفی روی 429 بیمار (269 مرد و 160 زن) انتخابی برای جراحی دندان عقل نهفته در استخوان فک تحتانی مراجعه کننده به کلینیک جراحی فک و صورت دانشگاه علوم پزشکی گلستان در سال های 90-1389 انجام شد. قبل از عمل تشخیص توسط معاینه فیزیکی و رادیوگرافی OPG صورت گرفت. مشخصات بیماران شامل سن، جنس، قومیت، زاویه نهفتگی دندان نهفته، اقدامات تشخیصی و درمانی ثبت گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS-16 و آزمون های t-test و Chi-Square تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: در مجموع 480 دندان عقل نهفته مطالعه شد. میانگین سن بیماران 26.06±6.21 سال بود. فراوانی نهفتگی مولر سوم در مردان (62.7 درصد) شایع تر از زنان (38.30 درصد) بود. دندان عقل نهفته فک تحتانی در 189 فرد (44.1 درصد) سمت چپ، در 200 فرد (46.6 درصد) سمت راست و در 40 فرد (9.3 درصد) به صورت دوطرفه بود. در بررسی زاویه نهفتگی مزیوانگولار (41.7 درصد) و نوع دیستوانگولار (3.5 درصد) به ترتیب بالاترین و کمترین میزان شیوع را به خود اختصاص دادند. در نوع دوطرفه نیز نوع مزیوانگولار-مزیوانگولار (48.8 درصد) شایع ترین نوع بود. همچنین در تمامی قومیت ها نوع مزیوانگولار شایع ترین نوع بود. شایع ترین زاویه قرارگیری دندان عقل نهفته در هر دو جنس از نوع مزیوانگولار بود.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که شایع ترین زاویه قرارگیری دندان عقل نهفته در فک تحتانی از نوع مزیوانگولار است.

مقدمه: ورود دندان یا ریشه آن به فضاهای آناتومیک یکی از عوارض ناشایع در هنگام خارج کردن دندان می باشد. در این مقاله با ارایه 2 نمونه از بیمارانی که حین خارج کردن دندان عقل فک پایین، دندان به فضای پتریگومندیبولار وارد شده، به تشریح اصول پیشگیری و درمان اینگونه موارد می پردازیم.یافته ها: بیمار اول، مرد 23 ساله دارای دندان مولر سوم مزیوانگولر بود. دندانپزشک معالج سعی در خارج کردن دندان به روش بسته نموده و دندان وارد فضای پتریگومندیبولار شده بود. بیمار دوم نیز مردی 35 ساله بود که دندان مولر سوم وی افقی بود. دندانپزشک با انتخاب روش فلپ سعی در خارج کردن دندان نموده که این دندان نیز وارد فضای پتریگومندیبولار شده بود.نتیجه گیری: رعایت اصول پیشگیری، انتخاب دقیق بیمار، تکنیک مناسب برای خارج کردن هر دندان و نیز انتخاب وسایل مناسب برای خارج کردن دندانها، خصوصا دندان مولر سوم که بیشترین شیوع را در این بین دارد، لازم می باشد.

زمینه و هدف: موضوع دندانهای نهفته به دلیل اهمیت فراوانی که دارد دراکثر شاخه های علم دندانپزشکی مورد بحث و توجه قرار گرفته است. علل تجویز بیرون آوردن دندان عقل نهفته پایین درد ناشی از پوسیدگی، درد مفصل گیجگاهی فکی (TMJ)، ارتودنسی و کراودینگ، پری کورونیت، پروتز و ... است. هدف از این مقاله بررسی همین علل و ارتباط آن با انواع نهفتگی می باشد. روش بررسی: در این مطالعه علل درآوردن دندان عقل در هشتاد بیمار (42 زن و 38 مرد) مراجعه کننده به بخش جراحی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران ( در سالهای تحصیلی 81 و82 بامیانگین سنی 25 سال) که برای بیرون آوردن دندان مولر سوم نهفته پایین مراجعه کرده بودند مورد بررسی قرار گرفت. در این بررسی ازرادیوگرافی های پری اپیکال و پانورامیک استفاده گردید و بیمارانی انتخاب شدند که استادان گروه جراحی نیاز به خارج کردن دندان عقل نهفته بیمار را تایید کرده بودند. یافته ها: بررسی علل بیرون آوردن دندان عقل نهفته پایین نشان داد که دلیل پروفیلاکتیک با 26.25% موارد بیشترین علت را شامل می شد و بعد ا زآن به ترتیب پری کورونیت با 23.75%، دردناشی از پوسیدگی با 22.5%، علایم پاتولوژیک با 11.25%، ارتودنسی و کراودینگ با 10%، درد مفصل TMJ با 5% و پروتز 1.25% در رتبه های بعدی قرار داشتند. در مورد نهفتگی دندان مولر سوم پایین به ترتیب نوع مزیوآنگولر با 43.75%، نوع ورتیکال با 32.5%، و نوع افقی با 18.75%، بیشترین نوع نهفتگی را شامل می شدند و نوع معکوس و نوع غیر معمول مشاهده نگردید نتیجه گیری: با توجه به نتایج آماری دردندانهای نوع مزیوآنگولر بیشترین علت بیرون آوردن دندان به ترتیب درد ناشی از پوسیدگی، پریکورونیت، دلایل پروفیلاکتیک و علائم پاتولوژیک و در نوع ورتیکال پری کورونیت و دلایل پروفیلاکتیک و در نوع افقی درد و دلایل پروفیلاکتیک بود.

مقدمه: فولیکول اطراف مولر سوم نهفته می ‏تواند به ضایعات پاتولوژیک تبدیل شود. فقدان رادیولوسنسی غیرعادی، حضور فولیکول نرمال را نشان می‏ دهد. هدف از مطالعه حاضر، ارزیابی هیستوپاتولوژیک رادیولوسنسی‏ های نرمال اطراف تاجی دندان‏ های عقل نهفته بود.مواد و روش ‏ها: فضای فولیکولی 104 دندان عقل نهفته با فضای فولیکولی نرمال (کمتر از 2.5 میلی متر) در رادیوگرافی پانورامیک اندازه‏ گیری شد. تحت بی‏ حسی موضعی، فولیکول و دندان همراه، توسط جراحی خارج شد و بعد از طی مراحل معمول، از نظر هیستوپاتولوژیکی مورد بررسی قرار گرفت. داده ها بوسیله آزمون دقیق فیشر، کای دو و رگرسیون لوجستیک تجزیه و تحلیل شد (a=0.05).یافته ‏ها: 38 مورد (%36.5) فولیکول‏ ها از بیماران مذکر و 66 مورد (%63.5)، از بیماران مونث جمع ‏آوری شد. 92 فولیکول (%88.5) مربوط به مندیبل و 12 فولیکول (%11.5) مربوط به ماگزیلا بود. 43 مورد (%41.3) تغییرات کیستیک مشابه کیست دنتی ‏ژروس را نشان دادند. تغییرات کیستیک در فولیکول دندانی به طور معنی‏ داری، در بیماران بالای 20 سال، بیشتر بود (P<0.0001). رابطه معنی‏ داری بین بروز تغییرات کیستیک با جنسیت بیماران یافت نشد (P>0.05). دندان عقل نهفته با ضخامت رادیولوسنسی اطراف تاجی بیش از 1.5 میلیمتر در %63.3 موارد تغییرات کیستیک را نشان می ‏داد.نتیجه گیری: این مطالعه، ایده فراگیری که بیان می ‏دارد ریسک تغییرات کیستیک در فولیکول دندانی با بالا رفتن سن افزایش می ‏یابد، را تایید می‏ کند. با توجه به بروز بالای تغییرات کیستیک در رادیولوسنسی ‏های اطراف تاجی دندان مولر سوم نهفته، این مطالعه از برداشتن پروفیلاکتیک دندان عقل نهفته حمایت می‏ کند.

زمینه و هدف: جراحی دندان مولر سوم نهفته واکنش های التهابی را به دنبال دارد که باعث درد و تورم و تریسموس می شود. هدف از این مطالعه، تعیین تاثیر عوامل مختلف قبل و حین عمل مثل سن، جنس و تجربه جراح بر میزان تریسموس بعد از جراحی مولر سوم نهفته می باشد.روش بررسی: در این مطالعه آینده نگر 76 بیمار با نهفتگی های مختلف دندان عقل در فک بالا یا پایین شرکت کردند. عوامل قبل و حین عمل با توجه به معاینه های بالینی و رادیوگرافی در یک چک لیست ثبت گردید. میزان تریسموس از طریق بیشترین بازشدگی دهان در ناحیه دندان های سنترال قبل از عمل و 48 ساعت پس از عمل بررسی شد. داده های به دست آمده، به وسیله نسخه 15 نرم افزار SPSS و آزمون تی جفت شده تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: میزان باز شدن دهان قبل از جراحی، حداقل 22 و حداکثر 65 و به طور میانگین 47.1±8.5 میلی متر بود. 2 روز بعد از عمل، بیشترین میزان باز شدن دهان، حداقل 8 و حداکثر 62 و به طور میانگین 28.5±6.2 میلی متر بود. هیچ یک از متغیرها به جزء مورفولوژی ریشه، ارتباط مشخصی با میزان باز شدن دهان نداشتند. با وجود این، تریسموس در بیمارانی که توسط متخصصان جراحی شده بودند، کمتر از دستیاران بود. بیشترین تریسموس در موارد انجام شده توسط دانشجویان مشاهده شد. تریسموس در بیماران دارای اختلال های مفصل بیشتر از افراد عادی بود.نتیجه گیری: میزان تریسموس در بیمارانی که مولر سوم با ریشه های مجزا و متباعد داشتند، به طور معناداری بیشتر بود.

مقدمه: تصویربرداری قبل از جراحی یا کشیدن مولر سوم مندیبل، از نظر بالینی در طرح درمان جراحی، کمک کننده است. در این مطالعه به بررسی نوع روش تصویربرداری قبل از جراحی مولر سوم مندیبل پرداخته شده است. مواد و روش ها: در این مطالعه ی مقطعی، توسط یک فرد مشاهده گر، 20 کلینیک انتخاب شده به طور تصادفی، در شهر اصفهان مورد بازدید قرار گرفت. داده ها شامل داده های دندان پزشک، داده های بیماران و نوع تصویر برداری قبل از جراحی مولر سوم مندیبل، جمع آوری گردید. اطلاعات وارد نرم افزار SPSS نسخه ی شد و با استفاده از آمارهای توصیفی و ضریب همبستگی اسپیرمن و پیرسون مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. سطح معنی داری 0/05 p value < 20 در نظر گرفته شد. یافته ها: در مجموع، تعداد 200 پرونده مورد بررسی قرار گرفت که 103 نفر مرد و 97 نفر زن بودند. در 31 مورد (15/5 درصد) بدون تصویربرداری، اقدام به جراحی شده بودند. 6 مورد (3 درصد) تصویربرداری CBCT، 50 مورد (25 درصد) پانورامیک، 85 مورد (42/5 درصد) پری اپیکال و 28 مورد (14 درصد) پانورامیک-پری اپیکال قبل از جراحی مولر سوم مندیبل تهیه شده بود. 80 مورد (40 درصد) دندان ها به روش Coronectomy و 120 دندان (60 درصد) از طریق Full tooth removal مورد جراحی قرار گرفته بودند. از آنجایی که p value کمتر از 0/001 گزارش شد، مشخص گردید که رابطه ی معنی داری بین نوع تصویربرداری و جراحی وجود دارد. نتیجه گیری: بیش ترین تصویربرداری که مورد استفاده قرار گرفت، پری اپیکال بود. در تمامی مواردی که تصویربرداری CBCT استفاده شده بود، نوع جراحی Coronectomy بود. همچنین در تصویربرداری همزمان پانورامیک-پری اپیکال نیز در تمامی موارد Coronectomy انجام گرفت.

مقدمه: جراحی دندان عقل، اغلب منجر به درد، تورم و نقص استخوانی می شود. فاکتورهای رشد موجود در پلاسمای غنی از پلاکت PRP (Platelet-rich plasma) می توانند روند بهبودی را تسریع کنند، در نتیجه، دوره ی بهبودی بعد از عمل کوتاه می شود. هدف از این مطالعه، بررسی اثر کاربرد موضعی پلاسمای غنی از پلاکت در ترمیم بافت نرم بعد از جراحی دندان عقل نهفته ی نسج نرم فک پایین بود. مواد و روش ها: در این مطالعه ی کارآزمایی بالینی یک سوکور، تعداد 30 بیمار که نیاز به جراحی دندان عقل نهفته ی نسج نرم فک پایین داشتند، از بین مراجعه کنندگان به بخش جراحی دانشکده ی دندان پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان) در سال 1394 انتخاب شدند. بیماران به دو گروه آزمایش و شاهد تقسیم گردیدند. در گروه آزمایش، بعد از جراحی دندان عقل، در ساکت دندان PRP قرار داده شد در حالی که گروه شاهد، هیچ دریافتی نداشتند. شدت درد، مدت زمان خون ریزی، میزان باز شدن دهان، درای ساکت، بازشدگی زخم، شدت تورم و رنگ مخاط ناحیه ی تحت جراحی بررسی شدند. داده ها با آزمون های آماری t-test، Mann-Whitney و Fisher تجزیه و تحلیل شدند (0/05 > p value). یافته ها: میانگین نمره ی شدت درد در روز سوم بعد از جراحی و فراوانی بازشدگی زخم در روز هفتم بعد از جراحی در گروه آزمایش به طور معنی داری کمتر از گروه شاهد بود (0/001 > p value). میانگین مدت زمان خون ریزی در روز سوم بعد از جراحی، اگرچه در گروه آزمایش کمتر از گروه شاهد بود اما این تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود (0/59 = p value). میزان بروز درای ساکت در روز هفتم و میانگین میزان باز شدن دهان در روزهای سوم و هفتم بعد از جراحی نیز بین دو گروه تفاوت معنی داری نداشتند. نتیجه گیری: استفاده از PRP موضعی، اثر مفیدی روی بهبود ترمیم ساکت دندان، بعد از جراحی مولر سوم داشت. بر خلاف گروه شاخص، گروه تحت نظر با PRP، کاهش درد و ترمیم بهتری را در بافت نرم ثبت کردند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه: یکی از ضایعات بدون علامت همراه با دندان عقل نهفته مندیبل، پاکت پریودنتال موضعی در سطح دیستال مولاردوم مندیبل می باشد. در این مطالعه رابطه بین پاکت پریودنتال در سطح دیستال مولارهای دوم مندیبل با نوع و عمق نهفتگی دندان های عقل بررسی می شود.روش کار: در این مطالعه که به روش تجربی صورت گرفت، تعداد100 بیمار مراجعه کننده به بخش جراحی دانشکده دندانپزشکی شاهد و کلینیک شهید منتظری (سال 87-1386) که برای آنها لزوم خارج کردن دندان های عقل مشخص شده بود، به صورت مراجعه مستمر انتخاب شدند. نوع و عمق نهفتگی دندان های عقل مندیبل با توجه بهO.P.G  در فرم مطالعاتی ثبت شد. سپس دندان های عقل آنها با اندیکاسیون بالینی برای بیمار خارج شده و در فواصل زمانی 4 تا 24 ماه پس ازعمل عمق پاکت پریودنتال اندازه گیری شد. کلیه اطلاعات توسط برنامه آماری SPSS وارد حافظه رایانه شد و رابطه بین عمق پاکت پریودنتال با نوع وعمق نهفتگی دندان عقل توسط آزمون Kruskal-Wallis بررسی شد و میانگین عمق پاکت در گروه های نوع و عمق نهفتگی به صورت دو به دو توسط آزمون Mann-Whitney با هم مورد مقایسه قرار گرفتند.یافته ها: در جمعیت مورد بررسی میانگین سن افراد 7+-24.3 سال بود. در این مطالعه 55 نفر (55 درصد) زن و 45 نفر (45 درصد) مرد بودند. در بررسی رابطه بین عمق پاکت پریودنتال با نوع و عمق نهفتگی دندان عقل تفاوت آماری قابل ملاحظه ای بین آنها مشاهده شد. (p<0.0001)نتیجه گیری: بر اساس یافته های موجود در این مطالعه، پاکت های پریودنتال عمیق در سطح دیستال مولاردوم مندیبل، بیشتر همراه با دندان های عقل نهفته افقی و مزیوانگولار و کلاس C هستند. بنابراین جراحان باید توجه بیشتری را به تشخیص علایم پاکت های پریودنتال در سطوح دیستال مولارهای دوم مندیبل در زمان بررسی وضعیت کلینیکی دندان های عقل نهفته مجاور مبذول دارند زیرا نوع و عمق نهفتگی می تواند بسیار تعیین کننده باشد.

هدف: بررسی رابطه بین اندازه فولیکول دندان عقل پایین با وضعیت هیستوپاتولوژیک آن در مراجعه کنندگان به بخش جراحی دانشکده دندان پزشکی دانشگاه شاهد در طی سال های 1380-81 است.مواد و روش ها: 106 بیمار که به بخش جراحی دهان فک و صورت دانشکده دندان پزشکی شاهد مراجعه کردند در این بررسی تحت جراحی خارج کردن دندان عقل پایین قرار گرفتند که 48 نفر مرد و 58 نفر زن بودند و بیماران در دو گروه سنی زیر 20 بین 30-20 سال تقسیم بندی شدند.پس از تهیه رادیوگرافی پری اپیکال بیش ترین عرض فولیکول دندان با استفاده از خط کش اندازه گیری شد. در نهایت تمام نمونه ها به آزمایشگاه پاتولوژی ارسال شد.یافته ها و نتایج:1- بین ضایعه پاتولوژیک و اندازه فولیکول دندان عقل در دو گروه ارتباط معنادار وجود ندارد.2- بیش ترین عرض فولیکول دندان در افرادی که دارای ضایعه پاتولوژیک بودند و در افرادی که فاقد ضایعه بودند 2.47-1.85 میلی متر بود.3- از بین 42 بیمار که دارای ضایعه پاتولوژیک بودند 41 بیمار دارای کیست دانتی ژور (67.61 درصد) و یک بیمار (2.39) ادنتوژنیک کراتوسیست داشت.نتیجه گیری: نتیجه ای که می توان از این بررسی گرفت این است که برای تشخیص یک فولیکول دارای ضایعه از یک فولیکول نرمال لازم است که پس از خارج کردن دندان فولیکول ان جهت ارزیابی به آزمایشگاه پاتولوژی فرستاده شود.